Aslında memleketi bile bile 27 Mayıs’a sürüklediler. Darbe için tertip yapan cuntalar ve onları kışkırtan üniversite profesörleri için birşey demiyorum. Şartları hazır hâle getirmek için olmadık olayları olmuş göstermişlerdir. Ancak Demokrat Parti de kendi sonunu biraz kendisi hazırladı. Elinde imkan varken tertiplerin önüne geçmeye engel olamadı.

27 Mayıs’tan bir iki sene meydana gelen “9 subay olayı” sonucunda bu 9 subaydan 8′inin serbest bırakılması darbenin beyin kadrosunun faaliyetlerini sürdürmesine neden oldu. Elinde imkan olduğu halde Menderes bu olayın üzerine gitmedi. DP’nin Milli Savunma Bakanları Şemi Ergin ve Ethem Menderes de, cuntanın faaliyetlerinden haberdar olmalarına rağmen bu olaylara göz yummuşlardı. Öte yandan darbeye doğru araları giderek kötüleşen Adnan Menderes ve Celal Bayar’ın anlaşmazlıkları ülkeyi darbeye götüren önemli bir etken oldu. Adnan Menderes çekingen davranırken Celal Bayar ise tam tersi bir şahin kesilmişti. Zaten bu ikili Yassıada’da birbirlerinin yüzüne bile bakmamıştı.

26 Mayıs’ta Eskişehir’de bir gezide olan Adnan Menderes hükümetin istifa edeceğini ve en kısa zamanda seçime gidileceğini söylemişti. O zaman birilerinin parmağı nedeniyle duyuramadığı bu sözleri belki darbenin rafa kaldırılmasını sağlayabilirdi. Ancak artık silah ateşlenmişti. Aslında silahın ateşlenmesinde biraz da Menderes’in Sovyetler Birliği’yle dirsek temasına girmesinin rolü de vardı. (Zaten bu memlekette ABD’nin desteklemediği darbe gerçekleşmedi ki…)

Sonuç olarak, hatırladığımda tüylerimi diken diken eden 27 Mayıs darbesi gerçekleşti. Darbeyi düzenleyen komitenin düştüğü ironik halleri merak edenler Demirkırat belgeselini izleyebilir, hafızalarını tazelemek isteyenler için de aynı şeyi tavsiye ederim. Sonrasında başlayan Yassıada duruşmaları ise tam bir komedi ve hukukun ayaklar altına alındığı bir olaylar silsilesiydi. O zaman ibret-i alem olsun diye astıkları Fatin Rüştü Zorlu, Hasan Polatkan ve Adnan Menderes şimdi birer demokrasi şehidi olarak anılıyor. Engelledikleri Demokrat Parti yaklaşık beş sene sonra Adalet Partisi adıyla tek başına iktidar oldu. Yakın zamanda yaşadığımız son örneği zaten anlatmama gerek yok.

50 senedir yaşadığımız üç darbe ve iki muhtıradan sonra artık halkımız darbelerle hiçbir yere varılamayacağını, darbelerin aynı kasedi başa sarmak olduğunu nihayet anladı. En güzeli suyu akışına bırakmak… Sözü her zaman millete vermek… Şöyle bir düşünün, eğer 27 Mayıs darbesi yaşanmasaydı, Türkiye nerelerde olurdu?

Not: Türkiye’nin yakın tarihiyle ilgili bilgi sahibi olmak isteyenlere Mehmet Ali Birand’ın Demirkırat, 12 Mart ve 12 Eylül belgesellerini izlemelerini tavsiye ederim. Detaylı olmasa da yaşananlar hakkında bilgi sahibi olacaksınız.

Nur topu gibi yeni bir tartışmamız oldu. Hükümet F klavye kullanımının yaygınlaşması için düğmeye bastı. Üreticilerin veya yurtdışından bilgisayar ithal edenlere F klavye şart koşulacak. Bu arada okullardaki bilgisayarlar da F klavyeli olacak.

Ben Q klavyeye fazlasıyla alıştım. Hatta şu anda bu yazıyı bile ekrana bakmadan rahatlıkla yazabiliyorum. Q klavyeye alışan bir kişi harflerin nerede olduğu konusunda tereddüt duymadan rahatlıkla yazabilir. Klavyenin Türkçe’ye uyumunu sağlamaktan önce o klavyeyi kullanarak yazılacak olanların Türkçe’ye uyumunu sağlamalı. Bloglarıma gelen yorumlara bakıyorum. Hiç kimse doğru düzgün yazı yazmasını bilmiyor. Küçük-büyük harf kuralları, noktalama işaretleri, hak getire… Bırakın bunları insanlar kelimeleri bile düzgün yazmaktan aciz, hatta w bile kullanan var. Klavyeden önce üstüne eğilmesi gereken sorunun bu olduğunu düşünüyorum. Klavye olayı sadece alışmaktan ibaret…

Peki, ben Q klavyeye bu kadar alıştıktan sonra F klavye kullanmak ister miyim? İstemem…

Sivasspor maçını heyecanla bekliyordum. Önceki Sivas deplasmanlarında hep üç puanla döndüğümüz için Beşiktaş’a biraz daha şans veriyordum kafamda. Ancak ilk yarı İnönü’deki maçın berabere bittiğini düşünecek olursak, ki orada da hep Sivas galip geliyordu, zincirin kırıldığını düşünüyordum. Yani bu maç büyük ihtimalle berabere bitecekti ki öyle oldu.

Tabii ki yenmesini isterdim Beşiktaş’ın… Ancak yenilmemekten daha iyidir berabere kalmak. Zaten bizim futbolcular da golü bulduktan sonra skoru korumak amacıyla oynadılar. Yine de aynı anda hem Delgado hem de Yusuf’un oyunda bulunmasını anlayamadım. Bence ne kadar kötü olursa olsun Bobo, Nobre ile birlikte sahada kalmalıydı. Bu arada defansta neden Sivok yerine Zapo oynadı anlamış değilim. Ancak Denizli, Sivok’u Ernst’in yanına koyarak topa orta sahada basmayı yeğledi herhalde. Gol yedikten sonra oyuna asılıp kısa bir zaman içerisinde golü bulması Beşiktaş’ın olumlu yönlerinden…

Bence Mustafa Denizli kafasında bu maç için beraberlik yazmıştı. İstediği de oldu. Bazı çevreler Sivas’ın en iyi oyunlarından birisini oynadığını söylüyor. Bu durumda bile Beşiktaş oyunun çoğu bölümünde oyunu istediği gibi yönlendirdiyse bu önemli. Dün okuduğum bir yazıda “Beşiktaş bu oyunuyla şampiyon olacak takım görüntüsü vermiyor.” şeklinde bir cümle geçiyordu. Merak ediyorum. Nasıl oynanmalı…

Fotoğraf – NTVSpor

Bu ülkenin yakın tarihini okumayanlar, anneleri, babaları, dedeleri, anneanne ya da babaanneleri yaşındaki insanların neler yaşadıklarını, ne gibi işkencelerden geçtiklerini bilmeyen gençler bu zamanda darbe yapılması gerektiğini, tek çarenin darbe olduğunu savunabiliyor… Çok ama çok yazık!!!

Ancak gelin görün ki, bu 1 saat uzadı uzadı ve 60 saate kadar ulaştı. Evet, 60 saat… Cuma günü gündüz saatlerinde Teknoblog, TeknoHD, Teknouydu, Tarif Bizden ve bu blog başta olmak üzere ilgili hesaptaki bütün siteler çöktü. Ve bugün sabaha kadar da kapalı kaldı.

Hosting şirketine defalarca mesaj attım, sorunu anlattım, ancak hep ilgilendiklerini, kesin bir zaman veremeyeceklerini söylediler. Artık farklı farklı bölümlere mesaj atmaya başladım. En son mesaj attığım bölüm olayla ilgilendi ve sabah Teknoblog’u açtığımda nihayet siteye girebildim.

Umarım bütün haftasonu çektiğim çileye değer de sitelere bundan sonra daha rahat bir erişim olur. Ayrıca bu kesinti öyle bir zamana denk geldi ki, tam da Blogger’ın erişimi engellendiği zamana… Ancak çok şükür biz böyle bir durumdan etkilenmiyoruz, bütün altyapıyı kendi imkanlarımızla karşılıyoruz.

Bu arada Blogger demişken, o konu da bütün haftasonu sinirinin üzerine limon sıktı. Gitgide internetteki hareket alanımız kısıtlanıyor. Herkes işin kolayına kaçıyor. Çürük elmaları ayıklamak varken bütün sepetteki elmaları çöpe döküyoruz. Aykırı siteleri yetkili kuruma bildirip bunları engellemek mümkün. Ayrıca burası internet. Kontrolün çok zor olduğu bir ortam. Şimdi Blogger’a yasak koyuldu, ancak proxy sitelerinden bu Blogger bloglarına girmek yine mümkün, bunu engellemek mümkün değil. Aslında burada esas cezalandırılan, Blogger’da hesap açıp yazı yazan binlerce günahsız insan. Birilerinin hatası yüzünden onlarda yasaklı konumuna düşüyorlar.

Bence elmaAltShift’in açmış olduğu kampanya daha da geniş kapsamlı hale gelmeli, üstelik büyük ziyaretçi rakamlarına sahip olan siteler de buna katılmalı. Bu gidişle internette hiçbir siteye giremeyecek hale geleceğiz.